Gorcum.nl
Stef de Ridder was in 1950 hospik in Gorcum
De Willemskazerne veroverd!
De jongens van de lichte Lua (luchtafweer) moesten uiteraard wel eens oefenen. Dat was ook goed voor het kader, vond de commandant. Maar om nou voor elke oefening de kanonnen te voorschijn te halen vond hij ook wel wat veel en ingewikkeld. Daarom verzon hij een soort van straatgevechtenoefening. Er werden vijf groepen gevormd; een groep moest het kazernecomplex verdedigen door te voorkomen dat groepen aanvallers er binnendrongen, vier andere groepen werden aan de rand van de stad gedropt en moesten met hun wapens in de aanslag langs de huizen oprukken naar de kazerne. Er was ook een spion binnen de kazerne die de aanvallers naar hun doel loodste. De spion zat bovenop het torentje van de Citadelkazerne waar hij met een radiozender contact had met de aanvalsgroepen. De verdedigers zonden verkenningspatrouilles uit om de aanvallers de lokaliseren. De spion kon vanaf het torentje in de meeste straten kijken en loodste zo de aanvalgroepjes langs de verkenners.
Ik kon meekijken want de dokter vond het wel interessant om vanaf het torentje mee te kijken en hij nam zijn twee hospikken mee naar boven. Zo zagen we een groepje oprukken door de stad dat een vreemde route nam; ook de spion begreep het niet. Maar.. het was heel listig verzonnen! In de Westenwagenstraat bevond zich namelijk het Garnizoensbureau waar Adjudant Van den Kerkhof de scepter zwaaide. Het bureau was toegankelijk via twee mooie grote deuren in de Westenwagenstraat, dan was je in het bureau, maar er was ook een gang die vanuit het garnizoensbureau uitkwam in de Willemskazerne! Juist ja, u snapt het! Onder luid krijgsgeschreeuw stormde het groepje het bureau binnen; "Handen omhoog, jullie zijn onze gevangenen". De adjudant OO stond geergerd vanachter zijn bureau op. "Stop met die onzin, sergeant. Wij werken hier en doen niet mee aan de oefening". Maar hoe de adjudant ook tekeer ging hij was en bleef krijgsgevangene, zij het achter zijn bureau met de belofte niets te ondernemen en met bewaker naast hem . De anderen speelden het spel mee en marcheerden met de handen omhoog voor het aanvalsgroepje uit door de gang naar het kazerneplein.
De afspraak was dat de oefening afgelopen zou zijn als er zich aanvallers op het kazerneplein zouden bevinden. Dus was met de verovering van het garnizoensbureau de oefening afgelopen. De adjudant trachtte nog wel bij garnizoenscommandant majoor van Dijk iets tegen de sergeant te ondernemen, maar de majoor moest hartelijk lachen om het verloop van de oefening en gaf de sergeant een pluim voor zijn slimme tactiek. Waarna alle deelnemers zich in de kantine verzamelden voor een gratis kop koffie na deze zware en welbestede dag.
Stef de Ridder
Oorlog en verzet
Foto: Citadelkazerne
In de Tweede Wereldoorlog werden tientallen Gorcumers weggevoerd naar Duitse kampen; gaarkeukens werden ingericht voor de achterblijvers met honger. De Gorcumse verzetsman Marinus Spronk, alias Rode Max, werd door de Duitsers gefusilleerd na hulp aan geallieerde piloten.
Koude oorlog
Foto: lichte Luchtafweer
Argeloze Gorcumers wisten niet dat vanuit de Willemskazerne tussen 1955 en 1967 een koude oorlog werd gevolgd. Op het dak stonden radio-antennes, waarmee het 105 verbindingsverkenningsbataljon de wereld bespiedde. Met dank aan www.legerplaats.nl.